Pazartesi

Truth hurts


Ya sev, ya save as

Bunlar da lazım olur Dursun.

Zevk.com 18+

Nohoho diye güldüm. İşte bu çok güzel. 18 yaşından büyük olduğunu kanıtlamak için kompozisyon yazmak zorundasın ki şifreyi alabilesin. Zevk Diyarı.


Seçmece:

olum gonder sifreyi deli etme bankaci abilerini. zaten abaza abaza dolasiyoruz. emre timurkan
askerken iki günde bir karaşimşek çıkardı. askere gittiysen ne dediğimi bilirsin. Bilirsen bilirsinki 16 yaşından küçük olsam askere gidemezdim. Bi de ilavetenn bir kanıt daha gönderiyorum. Uzay 1999 Ay üssü Alfa dizisindeki ay mekiklerinin adları kartal diye başlardı örn: kartal 1 gibi Küçük ev dizisinde dişlek çilli bi kız vardı ya adı laura ydı gördüğün gibi sadece 16 değil 26 yaşından da büyük olduğumu kanıtladım. şimdi gönder abine parolayı yoksa pazar konserlerinde herbert fon karajan ın yönttii klasikleri sayarım ona göre.
lan ali ben aydın şu bilgi işlemde ki uzun aydın tanıdın mı lan eğer tanıdıysınsan taksim e git orda bir boya sandığı var onu alırmış gibi yap bekle beni geliyom.


am osurması! bunu öğrendiğimde 21 yaşındaydım.

Cumartesi

Görmez olaydım nınını nınınımmm

Mahaha akıllarına gelmemiş demek ki. 00:15
İlahi!

Çarşamba

Ne iş?

Bir de şunu tanıtayım tamamdır. Ne iş yapsak? İş fikirleri paylaşım platformu imiş. Ne iş? İşşşş

Özür mahiyetinde

Zamanında "İşte tipik Gani Müjde filmi" diye bir cümle kurmuştum. Hani beğenmedim ama O'ndan da daha fazlasını beklemem gibi bir ima var orda. Şimdi izninizle kendime söyleyeceklerim var:
"Sikik! Nerden biliyorsun da konuşuyorsun?"

Gani Müjde benim için hep tırt bir adamdı. Ya da şöyle söyleyeyim, yavşak espirilerden hoşlanan insanlar için bir şeyler yapıyordu. Kapı gibi Hayat Bilgisi dizisi vardı kanıt olarak. Aslında şey de diyebilirdim: Mehmet Ali Erbil espirilerine, Çağan Irmak hassasiyeti ekle, al sana Gani Müjde. NTV'de bir programı vardı, orda da kıldım. Sonra da Son Osmanlı geldi. İşte o yorumu bu filme yapmıştım. Kötü diyecek kadar bile kaale almamışım. Karşı atak Kahpe Bizans'tan gelmişti o gün ama düşününce o da "başarılı bir tipik Gani Müjde filmi" olabilirdi.

Arabesk'e baktım az önce. Senaryosunu Gani Müjde yazmış. Dur dedim ne yapmış bu adam. Ulan ben Gani Müjde'yle büyümüşüm! Kaygısızlar mesela ya da Baskül Ailesi. Kimseye laf ettirmem. Hele ki Kaygısızlar çok acayipti. Sonra Ruhsar var. Şu an benim yaşıtım olup da reklamcılık okuyan/yapan insanların yüzde sekseninin bu bölümü seçme nedenidir. (Evet araştırma yaptım, verilerle konuşuyorum) İnce ince Yasemince var. Daha birsürü milletin bayıldığı ama izlememiş olduğum şey var. Bu işler zamanının en başarılı en muhteşem işleri.

Ben zamanında öyle bir laf ettim de, öğrenince demeyecek miyim "be yarrak şimdi napıyorsun?"

3v2

13.02.09- 23.09.2009 Yeterli değil. Beklemedeyiz.


TD 121

Türk Dili dersini en sonunda blackboard üzerinden verecek okula önce bir fok alkışı gelsin. Benim ne suçum günahım vardı mınakoduklarım delirttiniz beni!

Lanlarım,

Beş senedir niyetlenip de unuttuğumuz için başvuramadığımız açıköğretim şeysi aha da bugün başladı. Ekimin 20'sine kadar. Beş sene unutma olayına girmiyorum hiç. ALES için de son iki gün haberiniz olsun. (25'i)
Ne şartlar altında internet bulduğumu göz ardı ederek görevimi tamamlamış bulunmaktayım. Sonra gelip, vay efendim Ceren başvurdu da bize söylemedi diye çemkirmeyin bana. Senin görevin haber vermek dediler, verdim. Şimdi gidiyorum.

Cumartesi

Evladım bak bi

Ceren telefonunu evde unutmuş. Hiç susmadı maşallah. Ayıplı mesajlar atmayın. Ben annesi. Sizinle mi uğraşacağım canım!

Pazar

Ben hiç sims oynamadım

Mehmet'in hava yolu şirketi var, uçak alıyor. Benzinin ucuzlamasını gözetiyor. Diyorum ki, sonra ne oluyor? " Uçuruyorum işte uçakları, para kazanıyorum." diyor.

Dilşad koşa koşa eve gidemediyse telefonuna davranıp, mamüllerimiz çürüyecek benim yerime topla onları Emrah diyor. Diyorum ki, sonra ne oluyor? "Topluyorsun işte, çiftlik falan kuruyorsun." diyor.
Biri uçur diyor. Uçak hoop gidip geri dönüyor. Öyle de olmuyor. Gitti geldi yazıyor ekranda sadece. E nerde bunun atraksiyonu? Öyle oyun mu olur? Diğerinde de bir tane kız var, çileklere tıkladıkça topluyor güya. Bunu hiç anlamıyorum zaten.
Ben Çağıl'ın dinazorpark oyununu da anlamıyordum gerçi. Ben de oynamasın diye saklamıştım hoho.
Ne bileyim, oyun dediğin bir tane rakip vardır ya da düşman. Canavar falan öldürürsün. Ölmemeye çalışırsın. İşte gol atarsın, diğer arabaları geçersin. Böyle şeyler yani. Öyle oyun moyun çok anlamam da, bunlar çok acayip be.
Evet, bunun üzerine düşünülecek.

Tenk yu Gia

Birinciyi en başında dedik zaten. Gia dedik ya. O nasıl logo lan? Yedi blog çokmuş, bakalım bakalım.

Öfke, Aç gözlülük, kıskançlık, oburluk, şehvet, gurur, tembellik. Ödüllendirdiklerime ulaşmak biraz tuhaf olacak hiho. Yedi ilginç şey? Imm.. Öfkelendikçe sakinleşiyorum mesela. Seçim yapmak da bazen çok zor oluyor, hepsi benim olsa? Babamın bununla ilgili bir sözü var hatta, sikimsokum bir şey ama nedense hep aklıma gelir. Kıskançlığa hiç girmeyelim. Öyle kıskanmak değil, ne kıskancam yeaa. "Az ye, az konuş, az yaramazlık yap." Bununla büyüdüm. Şehvet, ımm, küçükken beni horoz kovalamıştı mesela, bu olur mu? Pişman olacaksam gurur falan yapmıyormuşum, biz bunu gördük. Tembellik, ah o tembellik!

Cumartesi

House Party

Yedi arkadaş. Yedi farklı uyuşturucu. Tek bir evde toplanırlar. Da dandan da dan!!! Ve olaylar gelişir.

Sevinmemiz çapkıncadır, ağlatır bizi küpeşteler

Bugün Filiz demiş de ordan aklıma geldi. Bir kaç kişi daha stajlarının son gününde vedalaşırken gözleri dolan, ağlayan çalışma arkadaşlarının varlığından bahsediyorlar. Oğlum o ondan değil! Gitmek- terkedilmek- gidiyor olmak- arkada kalmak- kalan olmak- giden olmak ve benzeri siksok durumun yaptığı çağrışımlar ya da bir şeyler hatırlattığı duygusallık anları. Yani alınmayın üzerinize. Sevmiyor o kişi sizi. Mantıken üzülmesini de beklemeyin. Ha şöyle üzülebilir; staj döneminde bütün hamallıkları size yaptırıyordur da o yüzdendir. O gözleri dolan var ya, sizin "ayyy en çok o üzüldü." dediğiniz. O işte içlerinden en çiyan olanı.

Yüzde yüz kadın olduğundan, ya regl dönemine falan denk gelmiştir ya hava kapalıdır, yağmur yağıyordur, mevsimin sponsorluğunda kafasında ayrılık temalı bir klip çekmiş izliyordur ya da işte yine duygusal bir dönemden falan geçiyordur ne olmuşsa artık.
Pamuk Prenses'in yedi cücelere yaptığı orospuluğa çok ağlamışlığım vardır en nihayetinde. Aha da burda hatta. Yoksa sikiyim yedi cüceleri!

Perşembe

"Baskı"nın da olduğu gibi "basınç"ın kökü basmaktan gelir.

Yüksek basınçta balonlar patlardır. Mazallahtır. İnsan önce kendinden korkacaktır. Nottur.

Gençsin tabii paylaşacaksın

Şu konunun bilimsel açıklamalarını nasıl seviyorum nasıl seviyorum. 16. dakikadan sonrası, evet. Teyze açıklamış neden aşık oluyoruz, neden aldatıyoruz. Bir de sonda kısa bir hikaye var ahaha çok sevdim. Altyazıyı da açmayı unutmayın.

Have you met TED?

Burda türkçe çevirilileri var. Bu da kendisi. Deds dı vey aha aha ay layk it. Mehtap'ın söylediği var bir de ona da bakmalı.

Salı

İnternet ne güzel şey

Rapor olarak sunulması gereken şey internetin kullanım alanlarıydı. Dedim boşver alanlarını, direkt internetin kullanımı yapıp konuyu dallandırıp budaklandıralım. Davranış inceliyoruz burda. Twitter ve FriendFeed, nasıl seviyorum onları nasıl seviyorum! Sarp'ı da ajan yapardık, oh mis. Herif uyumuyor. Sonra baktım ki hakkaten uyumuyormuş. Neyse bir takım olaylar işte. Aha da şurda. Çok kıskandım ibneyi kucak dolusu küfürlerimi gönderiyorum. Ha ama teşekkürü de borç bilirim o kadar değil yani. Kaynak oldu resmen bana. Teşekkür etmem gereken çok insan var aslında da, hepsi word dosyalarında kopi peyst şeklinde duruyor. Ederiz bir ara fazla şeetmeyelim şimdilik.

Mehmetciğim bu senin için

Anlayan anladı

Cezmi Ersöz'ü anlamak isteyen kaleye mum diksin. Tamam.

Pazartesi

Uykum gelmese ikna edebilirdim

Telefon ettim bir yere, fiyat alacağım. Telefonda söyleyemiyoruz dediler. Allahalla biri duyar diye mi acaba deyip bir de mailden yana şansımı kullanayım dedim ama onu da yemedi. "Gelin, hem görmüş olursunuz." dedi. Sağolsun.

Neyse bir kaç cümlelik bir şeyler daha konuştuk, baktım ısrarla çağırıyor. Söylememekte kararlı. Teşekkür edip kapattım. Küçüklükten kalma "her çağırana gitme"den kelli, paranoyalarım da başlamıştı zaten. Neden iyilik yapsın ki, ne istiyor acaba diye işliyor bu mekanizma oğlum. Hele ki şu durumda üzerime kapıdan girer girmez ağ atıp, ayaklarımdan mı sallandırmazlardı dersiniz. Cepteki bozukluklar kolay dökülüyor tabii baş aşağı.
Yani demem o ki, ben merak etsem ya da görmek istesem zaten aramam. İnternetten gördüm yetti. Talibim. Ne diye kurcalarsın?
Ne diye? Bakalım:
Benden ne istiyor? Paramı. E tamam ben de onu öğrenmek için arıyorum zaten. Beni görünce fiyat mı değişiyor? O da mantıksız. Benim orayı görmemi çok istiyorlar desek? O hiç olmaz, en başta istedikleri param dedik zaten. Anlıyoruz ki ozaman fiyatlar çok fahiş. Ama çağırıyor ki satacağı şeye çok güveniyor. Ama o kadar param yoksa zaten ne kadar güzel olursa olsun alamam. İkna edebilirim gelince diyorsan, üzerime ağ atmaktan farkı yok bunun. Aynı zamanda görmeden anlayamayacağımı düşündüğünü düşünürüm. Bir diğeri ise, madem götüne çok güvenip o kadar para söyleyeceksin, telefonda da ikna edebilme kabiliyeti olan insanları çalıştır derim. Böylelikle ortaya ne çıktı? 1) Beni soymaya çalışıyorlar. 2) Bana aptalsın diyorlar. 3) Telefonun başındaki personel bile işini doğru düzgün yapamıyor, bi sike merhem olmaz bunlar.

Bu daha güzel, dallana budaklana anlatılırdı da uykum geldi, unuttum ne yazacağımı. Anafikri de, siz siz olun satacağınız şeyin fiyatını telefonda söylememezlik etmeyin olsun. Ya da herkes ısrarla çağırılmaz olsun. Herkes iyi düşünmeye gelmez de olabilir. Başlığı paranoyanın evreleri ve komplo teorileri tarihi olabilir misal. Bunların hepsi retoriğin konusu olabilir ya da Postacı götünden uyduruyor olabilir. Müşteri her zaman haklıdır belki ama çok da kesin konuşmamak gerekir. Yine de insan sorduğu sorunun cevabını ister. Sonra bir berber bir berbere.. Serdar Berber.

Yazarken anladım her şeyi de çaktırmadım. Adamlar aslında çok haklı çağırmakta. Çünkü ürün benim. Ben olan ben. Ben ürünüm yani. Beni görmesi önemli. Beni görmesi mühim. Vay anasını çok mantıklıymış. Neyse siz de çaktırmayın.

Radikal olsun birleşmemiz ben kan vereyim

Ve modern bir alışkanlıktır ölmek, seni doğasıya seviyorum. Ben sana düzenli olarak telefon ediyorum. 13 Kasım gelse de gitsek.

Pazar

Bir takım istihbaratlar

Alarmlar sussun, döneceğim.

Cumartesi

Şimdi sen gidiyorsun ya

Neden gittiğin hakkında konuşmak bile istemiyorum zaten de. Ne gerek vardı ki yani? O gün "Öylesine." demiştin. Bok öylesine! Gidiyorsun işte. Hem de bugün! Nasıl bugün olur ya? Bir kere daha görüşecektik hani? Hep kandırıyorsun sen beni.


Banane yeaa gidersen git. (-me dur yalan söyledim) Ben de çok eğlenirim işte sensiz. En güzel bir dönemim geçer. Başkalarına alırım çubuk krakerle çok kopkoyu kahveyi. Başkalarıyla sohbet ederim sabahları dersten önce. Mehtap'a da eti cinleri ben alırım işte.

Yaparım bunları. Yaparım yapmasına da, senin yerini doldurur mu hiç? Kimi görünce içimin yağları eriyecek benim? Kiminle cilveleşeyim ki ben şimdi? Kiminle "Ne demek ablacım!" diye kavga edeyim? Hiç bir isim seninki gibi işveli, uzata uzata söylenir mi? Oğlum sensiz sınıf dünyanın en bok, en sıkıcı sınıfı olacak. Ha ayrıca, dediklerimde anlaştık değil mi? Gözlerini oyarım! Çok eğlen dediysek, o kadar da demedik. Ah o sana gaz verenler var yaaa.. Neyse tüm temennim o aldığın gazlarla motoru yakman ahuha.

Öff sinir oluyorum. Neyse, daha fazla bırbır yapmayacağım. Sen öyle hemen özleme. Ben özlerim, insanlar var burda, sen yalnızsın. Ha ama dönmeye yakın çok özle. Çok çok özle. Sonrasında anlaştık zaten. İyi yolculuklar sana.

Of Serdar of!

Çarşamba

Altın günü mü yapsak?

Senelerdir tek başına eve çıkmanın hayaliyle yanıp tutuşurdu. Küçükken hayal ettiği öğrencilik hayatı bu değildi ki. Yani tamam hiç fena sayılmazdı, öyle karışanı edeni yoktu da, kendi evi olsa fena mı olurdu yani? Gerçi zibidilik peşindeydi de işte çaktırmayındı. Götüm!

Sikerim öyle artis artis anlatamam. Demem o ki işte, bir haftadır evde kimse yok. Tek başıma yaşıyorum. Al sana kocaman ev. Napıyorum? Temizlik yapıyorum. Etrafı süpürüp duruyorum, mutfak temizliyorum, çamaşır asıyorum. Önümde yemek tarifleri açık, yemek yapıyorum. Kim yiyecekse? Abartıp kek börek yapıyorum. Sonra onları gidip bizim komşulara dağıtıyorum. Onlardan aldığım iltifatlarla ve müthiş gazla, şen kahkahalar atarak eve geliyorum ve ertesi gün ne yapsam da götürsem diye düşünüyorum. Sikiyim böyle öğrenci hayatını. Bi altın günü düzenlemiyorum. O da param yok diye ha! Olsa eminim çok severim. Ahuaha çok eğlenceli lan hakkaten ben bunu bir düşüneyim. Ne farkım kaldı benim böyle bildiğin ev kadınından? Onlar Seda Sayan'a falan katılıyorlar hiç olmazsa. Yaz diye onlar da yok, izleyemiyorum. Ayrıca merak edenler için, evi yedide açıyorum. Dokuzda da uykum geliyor, yatıyorum.

O ibne komşuları da kınıyorum. Kandırıyorlar çocuğu. Sırf ertesi gün de bir şeyler götüreyim diye veriyorlar gazı veriyorlar gazı.

Aferin lan Allahım. Bir bildiğin varmış da yapmıyormuşsun. O kadar sene boşuna kafanı şişirdim. Kusura bakma olur mu?

Anne lan, sen de çabuk dön. Daha benim koşmam gerek. İstemiyorum pilav yapmak. Zaten yapamıyorum da hoho.

Salı

Ya ...

3G reklamlarında, üç kızın kol kola girip "Merraka Övgüler" başlığı altında "merak ne güzel şey, güzel şey merak" diye sokaklarda şarkılar söylemesi komik değil mi? Bence komik. Sonuçta 3G. (nokta!)

Pazar

Tam da bununla ilgili zaten

Ankara'da yaşıyoruz o zamanlar. Yani yaşım en fazla dört-beş. Derin buhranlara gark olmuşum, zira annemle babam o akşam dışarı çıkmış, beni de babaanneme bırakmışlar.

Ha o zaman da şöyle, annem öğretmen olduğu için sabah beni babaanneme bırakır, 19:00'da da gelir alırdı. Ama belli bir saatten sonra asla kendi evimden başka bir yerde, hele ki annesiz babasız kalmaz, cıngar çıkarırdım. Halbuse vuracaksın ağzına iki tane, çocuk işte.

Neyse o akşam kalmak zorundayım babaannemlerde. Televizyonun karşısında, o zamanlar bunun son olmayacağını bilmediğim ilk depresyonuma girmiş, biberonumu beklerken -evet altı yaşına kadar sütü biberonla içtim ne var?- böyle çok acayip bir filme denk geldim. Allahım terkedildiğini düşünen bir çocuğa bu yapılır mıydı? Reva mıydı bu ona? Böyle kırmızı ağırlıklı boğucu bir ortam, yaşlı kadının içinden çıkan bir adam, hele ki o üç memeli kadın!!! Hayır, porno değil daha bitirmedim. Ama öyle olsaydı daha az etkileneceğimden eminim. Neyse sonra adamın burnundan çıkan kocaman bir top, rüyalar, hafıza programları, Mars, yine o boğucu ortam, mutasyona uğramış insanlar, pörtleyen gözler, sürekli ölen insanlar...

Nerden esti bu? Az önce televizyonun karşısında uyuklarken gözlerimi açtım ve tekrar bu sahnelerle karşılaştım. Ananıskim deyip kapattım. İki nedeni var: birincisi uyku sersemi o görüntüleri görmek hiç hoş şeyler hatırlatmıyor. İkincisi ise o hatırladığım hiç hoş olmayan şeyler o kadar hoş ki, bunca yıldan sonra ikinci defa izlediğimde aynı şeyi hissetmeyeceğim.

Ha ama şöyle bir şey de var, film ne anlatıyor diye sorsalar söyleyemem. Konusu ve görüntüleri var sadece kafamda. Ama yine de izleyemem. Bunu bana yapamam.

Neyse işte, filmimizin adı “Total Recall” ya da “Gerçeğe Çağrı” İzleyip anlatın bana. Çok eskiden izleyip sevdiyseniz izlemeyin ama.










Bunlar izletilir mi lan çocuğa? Kadının dört memesi varmış bu arada.

Cumartesi

and so it begins

.. demiş adam. Sonra bir de midemde poturdayan mısır patlakları. cınım

Perşembe

Biziz onlar ne var yani?

Sinemada Harry Potter izlerken, aklına Kutsal Damacana gelip gülmeye başlayan arkadaş grubunu her türlü severim.

Salı

Darallar

Gene duramamalarım başladı, böyle böğrümü böğrümü sıkıyorlar. Dur ben bir vasiyetimi yazayım.

Pazartesi

Ben ölünce yakın demiş adama. Adam onu dinlememiş.

Prometheus ile ilgili dört efsane var imiş:


Birincisine göre, tanrıların sırlarını insanlara açtığı için Kafkasya kayalıklarına bağlanmış ve tanrılar, sürekli yenilenen ciğerini yemesi için kartallar yollamışlardı.

İkincisine göre, Prometheus, parçalayan gagaların verdiği acıyla birlikte kayalara gittikçe daha çok girmiş ve onların bir parçası olmuştur.

Üçüncüsüne göre, binlerce yıl içinde ihanet unutulmuş, tanrılar, kartallar ve kendisi bunu artık hatırlamaz olmuşlardı.

Dördüncüsüne göre, herkes bu anlamsız işten sıkılmıştır. Tanrılar sıkılmıştır, kartallar sıkılmıştır ve yara bezgin bir biçimde kapanmıştır.
Geride açıklanamaz bir kaya kütlesi kalmıştır. Gerçeğin temelinden geldiği için de, açıklanabilir bir sona dönüşmüştür.

Gerçi Atlas'a daha yazık sanırım. Sanırım ama bak.

Pazar

Akbaba

Bir akbaba ayağımı kemiriyordu. Ayakkabı ve çoraplarımı ufak parçalar haline getirmişti bile ve şimdi de ayağımı kemiriyordu. Sürekli gagalıyordu. Etrafımda huzursuzca daireler çizdi, sonra yine işe koyuldu. Bir adam yakından geçti, biraz baktı, sonra akbabayı neden kovmadığımı sordu. "Çaresizim." dedim, "bana doğru gelip saldırınca, tabii ki kendimi korumaya hatta onu boğmaya çalışacağım. Ama bu hayvanlar çok güçlü. Benim yüzüme atlamak üzereydi, ayağımı feda etmeyi yeğledim. Şimdi de parçalara ayırdı."
Kendine işkence edilmesine böyle izin vermen ilginç, dedi adam. "Bir kez ateş ettin mi, bu akbabanın sonu olur."
Öyle mi, dedim, "bunu yapar mısın?"
Zevkle, dedi adam, "silahımı almak için eve gitmeliyim. Bir yarım saat daha bekleyebilir misin?"
Emin değilim dedim ve bir an için acıyla kaskatı kesildim. Sonra, "Herneyse, deneyin." dedim.
Tamam dedi adam, "olabildiğince çabuk davranacağım."
Akbaba bu konuşmayı sakince dinliyor, gözlerini benim ve adamın üzerinde gezdiriyordu. Onun her şeyi anladığını fark ettim. Kanatlandı, güç kazanmak için uzağa uçtu ve sonra, sanki bir cirit fırlatıcısı gibi gagasını boğazıma daldırdı. Sırt üstü düşerken, kaçınılmaz bir biçimde her boşluğu dolduran, her kıyıya ulaşan kanımda boğulmakta olduğunu görerek rahatladım.
F.K.

Dışarda ağzına vurduğumun bi çocuğu ağlıyor sabah sabah

Samimi oldukça birbirine karışıyorsun ya hani bir de, işte o çok acayip. Bakıyorsun önceden aldığı kararlar, senin gelecek planların olmuş falan. Sen çoktan vazgeçmişsin, bıraktığın yerden o devam etmiş ya da. Bayrak yarışı gibi. Bu bir tanesi sadece.
Bir anlığına ona dönüşüp kendi tepkini verememek de garip. Senin benim yok. Kiminse, diğerinin yükü daha çok aslında. Sorumluluk çok sik bir şey.
Mesela film izlerim. En dramatik sahnesinde durdurur, ne olmuşsa bana olmuş gibi kendime uyarlayıp bir on dakka ağlarım. Ahuha çok saçma! Ooo neler neler. Ceren olur Bergen. En sonunda çok efsanevi bir ölüm hazırlamışken, hasiktir lan Mehtap çok üzülür, Çağıl bu yaşta bunu kaldıramaz diyip geri dönüyorum. Hayal bile kurdurtmuyorlar insana. Bela mısınız oğlum?!
Güvensizliğe çare yok da şu menopoz teyze öfkeleri nolucak acaba? Sinirlendikçe sakinleşiyorum allahtan. Neyse kanı kaynıyor gencin, büyüyünce geçer.
Hahah geçen gün bir kağıt buldum, beşinci sınıfta falanmışım. Bir şeyler olmuş herhalde evde. Bir an önce on dokuz yaşına gireyim lütfen yazıyor. Çok güldüm, sonra yazık lan dedim. Aha girdim on dokuz yaşına, üstünden de üç sene geçti. Ne sikim oldu ki? Şimdi işte büyüyünce geçer diyoruz da, e ya bir de geçmezse? Neyse ki öyle bir zaman aralığı koymuyoruz. Geçmezse, anadan babadan kalma muhteşem yargıyı yapıştırıveririz: Sen hala çocuksun.
Bir de o içerdeki çocuk folloş oldu, bir iyi oluyor bir kötü. Bir karar verin ulan, kafam karışıyor. Anlıyorum ama duyamıyorum.
Bu saatte de noluyosa? Yat işin gücün mü yok. Diyeceğim şeyi de dememişim zaten yine.

Gelsene hadi artık lan. Deli özledim.

Cumartesi

Gibi değil gibi

Duayı türkçe ediyorsun da anlıyor mu bakalım seni? Sonuçta dil, insan icadı. Biraz da kompleksli sanırım. Hep o bulsun, hep o yaratsın istiyor. Gönül koymuş. Madem kendi başınıza anlaşabiliyorsunuz birbirinizle, anlaşın amına koyim, öğrenmiyorum demiş.
Kediye köpeğe anlatır gibi anlatmak lazım sorunu. Kedi köpek derken yanlış olmasın. Onlar da sonuçta bir evlat gerçi ama toplum baskısı işte ne yaparsın. Hani gel deyince gelmez de, gözünün içine bakıp biraz da badi lenguiç kullanınca gelir ya.. Vücut dili önemli tabii. Avantaj sağlar.
Hercümerç güzelmiş dur bakayım kullanmaya çalışayım. Bütün dualar tek bir kanalda hercümerç olmuş iken, olur da aşağı bakası gelirse, hemen göze çarpar vücut dili kullanan insan. İlk namaz da böyle çıkmış ortaya zaten.
Demem o ki, yukarısı çok gürültülü. Kafa göz şişirticisinden. Farkettirmek gerek kendini. O "zamanla" dedikleri şey var ya, o O'nun anlayabilme süreci. Bırakmış tavırları. O da büyüyor en nihayetinde, çabalıyor. Kolay değil ki ne yapsın, o kadar insan.. Görev bilinci var ama bak.
Bir de kediye köpeğe anlatır gibi dedik. Sen de telepati, ben diyeyim çok istemek. Hissetmek mühim. His önemli. Kalp atacak aga!
Bir de o kadar sorumluluğu nasıl taşır ki diye düşününce bir diğer ihtimal geliyor aklıma ki, siktir et onu, hiç hoş değil.

Cuma

Komik insan sevmem ki

Çarşamba

Karma, secret, evren falan.. Oh yes!


"İçinizde!" demişlerdi de, inanmamıştım. Ahuha..

Ersin lan,

Dün, kızın dediği yaşlı adam Abuzer amcaydı oğlum. Hay allah kahretsin böyle işi!

Altı ay kısa bir süre aslında

Evet bununla oyalanabilirim bir müddet. O bir müddet ne zamana tekabül eder peki? İki sene iyidir.

i know everything about me? növ çarli nat yet

Salı

Vat is yor ızdırapşın?

Zavallı Catullus, bırak artık budalalığı.

Perşembe

Sosyal Sorumluluk

Şimdi siz ŞUNU indirseniz, hem muhteşem bir film izlemiş olsanız, hem sizin sayenizde film çabuk inse, mutlu olsak, paylaşımın güzelliklerini falan düşünsek..
Duyarlı olalım a canlar. Büyük vaatlerim var. O bir buçuk saatin sonunda hayatınız değişecek. Ha hayatımdan memnunum, değişmesin diyenlerin çok istedikleri bir şey olacak. "Hayatımdan memnunum, çok istediğim bir şey de yok." diyenler mutlu olacaklar. "Hayatımdan memnunum, çok istediğim bir şey de yok. Mutluyum ben." diyenler, siktir yalancı ibne seni istemiyorum, sen izleme!

Hadi TIK

Pazartesi

Necati'ye

Bugün seni andım Necati. Aslında seni sık sık anarım Necati. Derim, "Ne mal adamdın sen Necati!" Ama bugün dedim, afferim lan Necati. Böyle uzata uzata, iki "f" ile, benimseyip sahiplenerek. Hani o götünde patlamasını dilediğim kolaların var ya.. Boşverdim lan Necati! Sen de boşver Necati. Kola bu en nihayetinde. Ha götünde patlamış, ha buzlukta.
Ne o, şaşırdın mı Necati? Şaşırma Necati. Ne mi oldu Necati? Verdiğin filmleri izliyorum. Onlar ne güzel filmlermiş be Necati!
Kolalar da, San Diego'nun o duvarlarına benzeyen buzdolabı da, fırın da, o içindeki hakikaten ölü tavuk da senin olsun Necati. Necati, duyan da sırf mutfakta anılarımız var zannedecek. Yok Necati, diğerlerini hatırlasam bu filmler bile kurtarmaz seni. O yüzden saydıklarımı al ve git Necati. Necati, dur bekle. Dijimon Hanzo da senin olsun lan, al hadi. Senin fotoğrafın var hem, daha çok yaşanmışlığın var. Hadi git şimdi Necati.
Ama son kez, allah belanı versin. Bir daha gelme Necati!

Pazar

Tarkan: Mars'ın kılıcı

Kartal Tibet'in o önüne zorla düşürülmüş bir tutam saçına ne demeli peki? Pürüzsüz bacaklarından ve sen kimsin ey yiğidim diye soranlara attığı şuh bakışları eşliğinde iki kolunu önünde kavuşturarak "Darkan" demesinden bahsetmek istemiyorum. Çok seviyorum oğlum!
Kafayı koparıyorsun. Öpüp, geri takıyorsun.

ZOMCON

Zombileri topluma kazandırma derneği diye düşününce komik oluyor tabii. Kırmızı ışık sönerse sıçtın. Filmimizin adı Fido. Oh muhteşem diyemem ama ZOMCON'un tanıtımını görünce pek bir güldüm. Buyrunuz:



Cuma

Aklınızda bulunsun.

Bir yerden sonra çekilmez oluyor ya hani soruları. Hayır, severim, ilgilenirim de ama aynı şeye elli defa "bu ne?" denmez ki. Çocuklardan bahsediyorum.
Çözdüm bütün mantığını. Şimdi çıksınlar bakalım karşıma. Şudur:
Misal, soruyor yine "bu ne?". "Kalem."
-Peki bu ne?
- O da kalem.
Bızzt orda kopuyor işte kayışlar. Sen "hay allah, ilki kalemse diğerinin de kalem olduğunu anlayamıyor mu yani gerçekten? Bu mu demek yani çocuk?" diye düşünürken O, "Nasıl lan? İlki kalemdi, öbürsü nasıl kalem oluyor? Salak herhalde." diye düşünüyor. Sonra bizi denemek için defalarca soruyor. Karşılıklı salak muamelesi çekiliyor.
Şimdi şöyle, çocuğumuzun adı Ali olsun. Ben Ceren'im. Diğeri Ahmet, Osman.. Çocuk bunların hepsinden birer tane tanıyor biliyor. Beni Ceren olarak biliyor bir tane. Diğeri olsa olsa Osman olur. Başka da olur gerçi ama Ceren olamaz. Çocuk işte, minik, ufak. E az önce gösterdiğim kalemdi. Onun adı kalem. Tanıdı, bildi. Diğeri nasıl kalem oluyor? Diğeri kalemse, ilki neydi?
Vallahi denedim, oldu. Ha yalan söyledim, yanlış tanıttım ama çocuk zaten, unutur. Hem alışsın erkenden. Bir yerden sonra kalemleri saklamak zorunda kaldım ama hiç başa dönmedik. Bu iyi bir şey. Deneyin.

Nası?

Bu gece de geldiğimde köpek vardı?? Siz mi çocuk, ben mi?

Pazartesi

Yağlı ciltliler ve jöleliler dikkat! Kafamızı otobüs camlarına yaslamayalım lütfen!

Hayatta bazı şeyleri geri alamazsınız.

Şaka lan! Backspace tuşum bozulmuş sadece, okay o. Aslında demek istediğim "olay o". Ama işte anlarsınız ya... Teşekkürler.

Tabii bazı şeyleri geri alabilmek hiç.....

(Peki şimdi ne yapacağım? "hiçte" mi yoksa "hiçde" mi? 'fıstıkçışahap', evet. Ondan sonra 'peçeteke' geliyordu. Yoksa 'becedege' mi oluyordu onlar? Kırk beş de netim vardı hağ! Pehh, yaşlanmışım.)
Evet, baştan alıyoruz.

Tabii bazı şeyleri geri alabilmek hiç de fena olmazdı. Mesela geçen gün otobüste yaşadığım o olay gibi. Önümde oturan, civciv sarısı renkli gömlekli... Yani demek istediğim önümde bir adam oturuyordu. O önümde oturan adamın üzerinde bir gömlek vardı. Ve o önümde oturan adamın üzerindeki gömleğin rengi, hani civciv olur ya böyle küçük.. Hani anası tavuk. Sarı böyle.. Hah işte o renktendi. Off çok zorlanıyorum.

Yani bazı olayları geri almak isteme nedenim ya da... Eöömm, silmek? Evet, ya da silmek isteme nedenim... Hayır, silmek falan istemiyorum. Silmek nerden çıktı? Tek istediğim geri alabilmek o kadar. Neyse, ne diyordum? Otobüsteki civciv sarısı gömlekli adam. Hah bak 'civciv sarısı gömlek' gayet basit oldu. Neden ilkinde aklıma gelmedi ki?

Adam kıroydu tamam mı? Belki de krodur, bilmiyorum. Bunu neden söyledim ki şimdi? Ne bileyim, pembe gömlek giyen birine ibne misin oğlum diyebiliyorsam... (Evet, bir sonraki paragraf.)

Adamın isminin baş harfi "A". Ya da sevdiceğinin, ikisinden biri. Nerden mi biliyorum?

Hay allahım dolandırdım da durdum. Yani demem o ki,

Geçen gün, otobüs camındaki kafa yağına kalp ve "A" harfi çizen civciv sarısı gömlekli bir adam gördüm. Yani şu olayı geri sardırıp sardırıp, tekrar ve tekrar izlemek ve her seferinde şoka girmek güzel olmaz mıydı a canlar?

Bu mu yani?

Bozunca yaparsın. Yapınca bozarsın.

Pazar

Olur bazen öyle şeyler

Saniyede senaryoyu yazmıştım. Arka sokaktaki karakola bomba atmışlardı. İnsanlar evlerinden çıkıp olay mahaline doğru koşuyorlardı. Ulan dedim, bok var koşun hemen. Baktım olacak gibi değil, koşan insanların yüzlerini teker teker seçebilmeye başladım ve yarısından çoğu tanıdığım insanlar, açtım hemen gözlerimi. Birkaç saniye daha devam etti görüntüler, sonra giderek silikleşerek kayboldular. Tam olarak uyandığımda da gök gürültüsünü yine bomba sandığımı anladım. Bir kere daha olmuştu bu. Yine görmüştüm. Savaş uçakları vardı ama o zaman. Oluyor bazen öyle şeyler.

Ses deyince aklıma geldi. Sahi, kediye nolmuştu? Hiç sesi çıkmıyordu, ki şimdiye miyavlamaya başlaması gerekiyordu. Gözlerimi kapattım. Balkona doğru yürümeye başladım. Yürürken sürekli karşılaşacağım ölü hayvanı düşünüyordum. Balkonun kapısını açtım. Yerde, kutunun yanında siyah minicik bir şey aradım. Malesef gördüm. Yüzümü buruşturup gözlerimi kapatacakken gözlerimi açtım.

Ortaokuldan beri yatağımın tam karşısındaki duvarda asılı duran ve çıkartınca bir eksiklik hissedeceğim için on senedir çıkartamadığım posterdeki adama baktım. Tamam, hala ordaydı. Birileri vardı ya şimdilik, sevip sevmediğimin önemi yoktu. Hele ki şu saatten sonra. Olurmuş bazen öyle şeyler.

Yaz-kış farketmeden asla daha ince bir şeyle değiştirmediğim yorganı üzerimden attım. Sağa dönüp burnumu duvara yapıştırdım. Bir şey vardı düşünmem gereken de aklıma gelmedi bir türlü. Çalışmadı beynim. Bulamadım ne olduğunu da üzüntüsü vardı. Olurdu bazen öyle şeyler. Uyuyunca geçerdi. Kapadım gözlerimi. Doktor sol göğsümü deliyordu. Narkoz vermeyi unutmuşlar. Uyursan ölürsün dedi, açtım gözlerimi. Bir kere daha olmuştu bu. Olurdu bazen öyle şeyler.

İyi dedim madem, sen canlı canlı göğsümü oyuyorsun ibne de, ben gene sözünü dinleyeyim. Kalktım kediye baktım, uyuyordu. O sırada aklıma geldi düşünmem gereken şey. Döndüm odama. Çıkıp sandalyeye söktüm posteri. Onca sene tabii, duvarın boyası da geldi posterle birlikte. Siktir et dedim, kapamıyorum da üstünü, kalsın öyle mınakoyim. Ne çok küfür ediyorum diye sinirlendim. Halbuse severdim. Kapı çaldı, Abuzer amcadır dedim, bakmadım. Devirdim kıçımı yattım.

Cuma

Oha lan anne

Benim kedim var ya, tam bir İstanbul beyefendisiydi. Sonra ben bir yere gittim yazın. Annemler de dedi ki: "Biz buna bakamayız sen yokken. Babanın arkadaşına verelim, dönünce alırsın."

Neyse ben döndüm, üstünden iki sene geçti, hala geri alacağız kedimi.

Ah annemin bırbırları olmasa. Bu nedir yahu? Çocuk dağılımlarını ona göre yapsınlar artık. Astımlı anneye hayvan sevmeyen evlat, hayvan seven çocuğa biraz az konuşan anne düşse. Tamam hakkını yemeyeyim, on küsur senedir evin ortasında kocaman bir papağan besliyoruz. Ama annem, Papi iki kanat çırpsa bana çemkirmeye başlıyor ay tüyüydü, ay boğazımdı diye.

Tamam lan tamam. Şu yaşıma kadar babamla bir olup eve sayısız hayvan soktuk ama kadının da astım başlangıcı var ne yapsın, söylenecek tabii. Ama annem bugün gözüme girdi işte.

O, ki muhteşem insan, sokakta yavru bir kedi görüp (bayaa yavru) eve getirmiş. Gözlerini falan temizlemiş, şırıngayla süt vermiş. Bir de "Ay elimi yalıyor, içim bir tırtır oluyor." diyor. Aferin lan anne! Bir daha sorarlarsa anneni mi daha çok seviyorsun babanı mı diye, oyum sana.

Oy yerim bunu ben çok şeker. Minicik. İçim şefkat dolu ben yanına gidiyorum.

Perşembe

İşte buna amin denir

Nereye gitsem bir Maykıl Ceksın şarkıları, kimle konuşsam bir Maykıl Ceksın da öldü yaa muhabbetleri.
"Öldü de bana mı öldü?"den tut, "Çok severdim yaa, çok üzüldüm."e kadar bir sürü şey duydum da, bence en iyisi şuydu:

"Hayatının yarısını siyah, diğer yarısını beyaz olarak geçirmiş Michael Jackson'a tüm Beşiktaş taraftarı olarak Allah'tan rahmet diliyoruz."