Cumartesi

Sabah (sabah dediysem 1 falandı sanırım) biri aradı, şarkı söyledi bana. Yorganı duvara doğru it bişeyler bişeyler dedi... Telefonuma baktım kayıtlar da silinmiş. Çok acayip, normalde hatırlarım halbuki. Hanginizdiniz yahu?

2 yorum:

Adsız dedi ki...

yalanın böylesi!umursamazlığın böylesi! aramızda geçen konuşma aynen şöyledir;
-cereeeğğğğnnnn uyuyo musun hala bibiim?
-hıhı uyuyorum fulyemik.
-ozaman günayyyydııınnnnn,günayyydınn sanaaağğğğ mutlu ceren cangöööözz,bugün nekadar güzel bir güüğğğnnnn!haydi kalk yataktaaaaaan yorganı duvara doğru itt,yüzünü yıkağğğğ,kahvaltını yap tak si meeeeee geeeeeeeeeel!
-ama ben gelemem ki kuşum,param yok
-aman ceren yol parasını bul ben vericem sana söz.
-ı ıh hiç yok evde para,kimsede yok.
-bak pınar geldi ama yaaaaa!
-aaa tamam ozaman gelirim.ama hemen çıkamam haberin olsun.(puşt,pınarı duyunca nasılda yavşadı!)
-iyi hadi hazırlan gel,beklioruz
-tamam bibiim öptüm
-bendeeee!

sorarım size bilinci kapalı bir insan bu konuşmayı yapabilir mi?bide utanmadan bana mesaj attı akşam insan haber verir diye,dedim pes dostum! ben sana bişi demiyorum artık sayın zutlu neren hangöz!!!

Postacı dedi ki...

Gerrçekten, vallahi hatırlamıyorum. Niye yalan söyliyim bibiim? :W Gerçeken hatırlamıyorum hiç bişey. Sabah da sadece birinin şarkı söylediğini hatırlıyorum o kadar.
Ha bu kadar cümleyi nasıl kurdum? Çünkü:
ben sana mecburum fulyemik
adını mıh gibi aklımda tutuyorum
büyüdükçe büyüyor memelerim
ben sana mecburum bilemezsin
içimi seninle ısıtıyorum